جدیدترین ها
اشتراک گذاری
09 دی 1404
26 بازدید
نویسنده : شیعه پاسخ

پرسش:

 با توجه به اینکه کلمه «لیله‌القدر» تنها در دعای مختصره روز بیست‌وهفتم آمده است، آیا نمی‌توان در شب قدر بودن آن شب تردید کرد؟

پاسخ اجمالی:

                                                                                                                                 

خیر؛ صرفِ ذکر «فضیلت شب قدر» در دعای روز بیست‌وهفتم، دلیل بر شب قدر بودن شب بیست‌وهفتم نیست؛ زیرا این دعا سند معتبر ندارد و محتوای آن نیز دلالتی بر تعیین شب قدر در شب بیست‌وهفتم نمی‌کند. در مقابل، روایات صریح و ادله قطعی، شب قدر را در میان شب‌های نوزدهم، بیست‌ویکم و به‌ویژه بیست‌وسوم ماه رمضان معرفی کرده‌اند.

✅پاسخ تفصیلی :

                                                                                                                                 

مشهور نزد اهل سنت آن است که شب قدر، شب بیست‌وهفتم از ماه مبارک رمضان است و آنان این شب را به احیاء، دعا و بندگی می‌گذرانند. اما ما معتقدیم که شب قدر یکی از شب‌های نوزدهم، بیست‌ویکم و بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان است و احادیثی صراحتاً تصریح می‌کند که شب قدر، شب بیست‌وسوم ماه مبارک رمضان است.

جهت آگاهی، به نمایه زیر رجوع فرمایید:[۱]

حال، اشکال این است که در دعای روز بیست‌وهفتم ماه رمضان چنین آمده است:

«خدایا، در این روز فضیلت شب قدر را نصیب من کن و امور مرا از سختی به آسانی هموار کن و عذر مرا بپذیر و گناهان سنگین مرا ببخش.»[۲]

آیا این دعا احتمال شب قدر بودنِ شب بیست‌وهفتم را تقویت نمی‌کند؟

برای پاسخ، باید توجه کنیم که دعای مذکور، دعایی است که هیچ‌گونه سندی ندارد و بدون سند نقل شده است و حتی به معصوم نیز استناد داده نشده است.

بنابراین، با دعایی که بدون سند است و به معصوم هم مستند نشده است، نمی‌توان بر مطلبی چنین مهم استدلال کرد.

گذشته از آن، این دعا تنها می‌گوید: خدایا، از تو می‌خواهم که در روز بیست‌وهفتم ماه رمضان، ثواب و فضیلتی را که شب قدر به بندگانت می‌دهی، به من هم در این روز عطا کن. این جمله هیچ دلالتی بر این‌که شب قدر، شب بیست‌وهفتم ماه رمضان است، ندارد؛ به‌ویژه با توجه به این‌که ادله قطعی و روایات صریح، شب قدر را در یکی از شب‌های نوزدهم، بیست‌ویکم و خصوصاً بیست‌وسوم منحصر می‌دانند، جایی برای تردید باقی نمی‌ماند.

پاورقی

[۱] https://shiapasokh.com/?p=3838

[۲] الاقبال، ج ۱، ص ۴۰۴

دیدگاهتان را بنویسید